شعر من، شعر زمان

دوش خیال ماه تو دیده من به راه تو دغدغه رسیدنت دیده خمار خواب تو هلهله بود و شهر و من غلغله بود و رقص و تن شهره ی شهر و شور او فتنه میان آن و من پادشاهی رقیب و سخت من به زمین او به تخت تا به که دل سپارد او شانه ی ما و مرغ بخت تپ تپ قلب وتاپ دل له له جان و آه دل دل به که می سپارد او سینه ی تنگ و داغ دل گشته سوال ذهن تو؟ کیست که گشته ماه تو؟ این همه شور و اشتیاق کرده میان جان تو وص...

دوش خیال ماه تو دیده من به راه تو دغدغه رسیدنت دیده خمار خواب تو هلهله بود و شهر و من غلغله بود و رقص و تن شهره ی شهر و شور او فتنه میان آن و من پادشاهی رقیب و سخت من به زمین او به تخت تا به که دل سپارد او شانه ی ما و مرغ بخت تپ تپ قلب وتاپ دل له له جان و آه دل دل به که می سپارد او سینه ی تنگ و داغ دل گشته سوال ذهن تو؟ کیست که گشته ماه تو؟ این همه شور و اشتیاق کرده میان جان تو وصف جمال ماه او جام کنم سبو سبو تا ببری چسان از او حذ صفات مو به مو شاهدی از تبار گل رنگ لبش رقیب مل بر تنش آستعاره ای هست حریر برگ و گل چشم سیاه و پلک مست گونه انار سرخ دست هر دو سپاه ابروان خیمه به هر دو چشم مست زلف دوتا شکسته سر خفته کنار چشم تر تا که به ضامن نگه دل ببرد به صد شرر قامت سرو در قیام خنجر خ...