سفره ها خالی و اما دلمان رنگین بود
خانه ها آهنی اما دلمان غمگین شد
سفره ها پر نشد اما دلمان غمگین شد
خانه ها کوچک و نزدیک به هم دلها بود
باغمان کوچک اگر بود، پر از گلها بود
خانه هامان چه بزرگ و چه زهم دور شدیم
شریان رگ هم خون، دو مزدور شدیم
تا بجنگیم نه با دشمن کاشانه ی خویش
بهر نا نی بدریم از تن همسایه ی خویش
#شوریده_سیروس
@korosh571
برچسب:
نویسنده: باربد زارعی