هزار ویک...

قصه های هزار ویک شب و من

خوانده شاید هزار و یک چون من

کیست اما در این هزار ویک تن

چیده یک خوشه تا برد خرمن

مانده حیران هزار یک سرو تن

زین فراوانی هزار ویک خر من

نیست حتی، یک از هزاران تن

سر نماید وزین از این خرمن

شهر من شهر یک هزار ویک شب شد

روز بازیچه ی هزار و یک تب شد

لب گزیدم به یک هزار ویک دندان

عقل محبوس یک هزار و یک زندان

جهل فرمانده ی هزار ویک ایمان

عقل درمانده از هزار و یک فرمان

کوچه پیچیده در هزار و یک پیچه

فلسفه گفته از هزارو یک نیچه

رفته سقراط تا هزار و یک منزل

فارغ از یک هزار و یک باطل

پیروان هزار و یک مذهب

مهره های هزار و یک مکتب

یک جماعت هزار و یک بنیاد

دست پرورده ی هزار و یک استاد

من که شوریده ام به یک هزار و یک علت

کی شوم خار یک هزار و یک ذلت

شوریده(س)